Jeśli chcesz zrozumieć język koni, najpierw skup się na wrażeniu ogólnym: Czy koń wydaje się spięty czy rozluźniony? Przyjrzyj się mu z daleka, a następnie zwróć uwagę na poszczególne partie jego ciała.
Zakłada się, że najsilniejsze konie wypłynęły na ląd i utworzyły populacje wolnomularskie na terenie obecnego Namib-Naukluft Park i Tsau/Khaeb National Park w Namibii. to by wyjaśniało atletyczny wygląd konia Namib., W przeciwieństwie do większości dzisiejszych koni wolnonośnych, konie pustynne Namib wyglądają jak dobrze
Nawet jeśli dałoby się przekonać konia do leżenia nieruchomo i pozwolić kości zregenerować się, są inne problemy. W szczególności jego waga działa przeciwko niemu. Konie dostają odleżyn, jeśli cały czas leżą. Odleżyny są trudne do opanowania u ludzi, nie mówiąc o koniu o wadze 500 kg. Nie jest to jednak jedyny powód.
Następnie naczyniówka i wywodząca się z niej tęczówka pełniące funkcję odżywczą, a wewnętrznie siatkówka, w której znajdują się receptory wzrokowe. Na kolor tęczówki wpływa umaszczenie koni. Zwykle jest ona ciemna, jednak u albinosów i zwierząt z szerokimi odmianami na głowie często spotyka się niebieskie (tzw. rybie) oko.
Jeśli intensywnie się pasie, to powinno być co 2 miesiące jeśli nie co 6 miesięcy Zalecany u zwierząt domowych. W przypadku źrebiąt leczenie można rozpocząć od 6 tygodnia życia, powtarzając co 2 miesiące. Podstawową kontrolą będzie kontrola kału na pastwisku, aby uniknąć reinfekcji. Jeśli nie mamy stałej kontroli, z
Postarajmy się przyjrzeć każdemu z osobna. Światło. Konie przebywające na pastwisku mają bezpośredni kontakt z promieniowaniem słonecznym. I dlatego powinniśmy pomyśleć jak jest to korzystne( w stosownych dawkach jeżeli chodzi o konie przebywające na pastwisku) do prawidłowego funkcjonowania końskiego organizmu.
. Od pierwszego momentu spotkania konia z człowiekiem służył on jako „żywa spiżarnia” mięsa. Dopiero w okresie starożytnym posłużył jako środek transportu, ale i tak stanowił nadal świetne źródło pożywienia. Starożytni Persowie, Grecy i Rzymianie cenili sobie szczególnie mięso źrebiąt i Polsce nie ma tradycji spożywania koniny, ponieważ Polacy znani są ze swego emocjonalnego stosunku do koni, a także braku umiejętności przygotowania potraw z tego mięso końskie pod względem wartości spożywczej przewyższa zarówno wołowinę jak i wieprzowinę. Składa się na to wysoka zawartość białka (ok. 21%) o dużej wartości biologicznej, zwiększona zawartość witamin – B1, B2, PP oraz soli mineralnych – szczególnie wapnia, fosforu i żelaza. Konina jest także mniej kaloryczna niż pozostałe rodzaje mięs czerwonych. Specyfika mięsa końskiego polega na delikatnej strukturze i drobnych włóknach mięśniowych, co odróżnia je od wołowiny. Najbardziej charakterystycznymi cechami mięsa jest jego barwa oraz słodkawy zapach i smak, co w Polsce uznawane jest za duża wadę tego nie w każdym kraju istnieje odpowiednie duże pogłowie koni niezbędny staje się import mięsa lub zwierząt przeznaczonych na rzeź. W roku 2004 w 25 krajach Unii Europejskiej wyprodukowano 69 tys. ton mięsa końskiego, z czego jedną trzecią w Polsce. Od lat polskie konie i ich mięsa są sprzedawane na rynkach unijnych, gdyż samowystarczalność UE była i jest wyjątkowo niska i wynosi zaledwie 40-45%. Największy deficyt mięsa końskiego jest we Włoszech, gdzie produkcja pokrywa tylko 30% potrzeb konsumpcyjnych. Włochy są więc największym importerem żywca i mięsa końskiego w Unii Europejskiej. Do tego kraju trafia też najwięcej koni i mięsa eksportowanego z mięsa końskiego jest niewielki i stanowi 0,4% mięsa produkowanego na świecie. Konina, ze względu na swoje walory, najchętniej spożywana jest we Francji, Włoszech, Belgii, Holandii i Japonii. Kraje te, mimo tego nie są w stanie zaspokoić rynku wewnętrznego własnymi końmi, dlatego zmuszone są do importu około 70% mięsa na rynku, a Japonia nawet w 90%. Największymi producentami mięsa końskiego są: Chiny (ubija się 1,7 mln sztuk rocznie), Meksyk (0,63 mln), Kazachstan (0,34 mln), Mongolia (0,31 mln) i Argentyna (0,26 mln). W Polsce na rzeź w ostatnich latach kieruje się 20-22 tys. sztuk koni. Nasz kraj traktowany jest jako „doskonałe” źródło mięsa końskiego, gdyż cechuje nas nadal wysoka obsada koni na 100 ha użytków rolnych – 1,7 sztuk, a około 56% pogłowia koni stanowią rasy zimnokrwiste i ich z polskich koni jest bardzo dobrej jakości, na co ma wpływ czystość środowiska oraz naturalny sposób żywienia. Początek eksportu koni rzeźnych i mięsa datuje się na lata 50. i 60. XX wieku, kiedy wybrakowane konie kierowane na rzeź, ale mięso nie zyskało uznania krajowego konsumenta, dlatego też podjęto próbę eksportu najlepszego mięsa do Europy Zachodniej. W 1967 r. wyeksportowano 16,1 tys. szt. w postaci żywca i 13,1 tys. szt. w postaci mięsa. W 1970 r. było to odpowiednio już 42,4 tys. szt. i 40,8 tys. sztuk. Za rekordowy trzeba uznać rok 1979, kiedy to w przeliczeniu na żywiec wyeksportowano 170 tys. sztuk koni. W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, Polska została wyparta z tradycyjnych rynków zbytu mięsa końskiego. Sprawił to eksport mięsa końskiego z nadbałtyckich i centralnych republik radzieckich, z Rumunii, Bułgarii i Polska eksportuje znacznie mniej koni niż w przeszłości. Roczny eksport koni rzeźnych szacowany jest na ok. 25-30 tys. sztuk, z czego 95% jest transportowanych do Włoch, natomiast pozostałe 5% – do Francji,i Belgii. Krajowa produkcja koni rzeźnych powinna kłaść nacisk na dostosowanie asortymentu do zapotrzebowania rynków importerów. I tak, rynek francuski, belgijski i holenderski preferuje konie gorącokrwiste, masywne o cienkiej kości, w odpowiednich ramach i masie, O bardzo małym otłuszczeniu podskórnym i śródmięśniowym, w wieku od 5 do 15 lat. Za najcenniejsze uważa się konie o masie od 500 do 700 kg, w wieku powyżej 8 lat, oraz odpowiadające I i II klasie jakościowej. Preferowane jest mięso o ciemnej barwie, raczej twarde i nieotłuszczone. Rynek włoski z kolei, woli konie zimnokrwiste i pogrubione w wieku od 2 do 7 lat oraz źrebięta rzeźne w wieku od 6 do 18 miesięcy. W kraju pogłowie koni zimnokrwistych sięga ok. 200 tysięcy, gorzej jest w przypadku rynku pierwszego, ponieważ zmniejsza się pogłowie koni szlachetnych o odpowiednim wzroście i masie, a także zwiększa się ilość mieszańców, ujemnie wpływając na eksport w tym zmniejszającym się zapotrzebowaniu na konie do prac rolnych, wycofaniu się lasów państwowych z użytkowaniu koni przy zrywce, istniejące pogłowie koni zimnokrwistych w naszym kraju nie ma ekonomicznego uzasadnienia. Można promować te konie jako zwierzęta zaprzęgowe w gospodarstwach agroturystycznych, do organizacji kuligów, przejażdżek bryczkami, zawodów w powożeniu w niższych klasach itp. Do tego rodzaju eksploatacji konie zimnokrwiste są wprost idealne, z tym że nie potrzeba tutaj na razie aż 200 tys. sztuk. Stąd wiele klaczy utrzymywanych jest w chowie masowym w celu urodzenia źrebięcia z przeznaczeniem go na eksport ze źrebiętami wypasane są przez cały okres wegetacji na pastwiskach niewykorzystywanych przez inne gatunki i dzięki temu hodowcy otrzymują dopłaty z tytułu posiadania użytków zielonych. Mięso końskie, z tak utrzymywanych zwierząt, na rynku włoskim uchodzi za rarytas, ze względu na tradycyjny sposób żywienia zielonką, sianem oraz owsem. Polska konina ma wyjątkowy smak i aromat – twierdzą Włosi. Potrawy z naszych koni podawane są w tym kraju w najlepszych restauracjach i podczas najważniejszych uroczystości rodzinnych. Konie zimnokrwiste są więc szczególnie predysponowane do użytkowania w kierunku mięsnym i mogą stanowić poważne źródło dochodu dla kilkudziesięciu tysięcy rodzin żyjących na wsi. Trzeba więc promować polską koninę jako produkt zdrowy, ekologiczny i najwyższej zimnokrwiste cechuje łatwość wychowu. Nie sprawiają kłopotu w obsłudze, są plenne, szybko rosną i wcześnie dojrzewają, mają duża masę i dobrze wykorzystują paszę, nawet tę mniej wartościową. Prawidłowy rozwój źrebaka konia zimnokrwistego w dużej mierze zależy od mleczności matki, a najtańsze w wychowie są źrebięta urodzone wczesną wiosną. W 3 roku życia konie zimnokrwiste osiągają 100% wzrostu dorosłego konia i 96% jego masy użytkowaniu mięsnym konieczne jest zwrócenie uwagi na odpowiedni typ, tempo wzrostu i rozwoju oraz wczesność dojrzewania. Chodzi o wyhodowanie konia szybko rosnącego, dobrze wykorzystującego pasze oraz doskonale umięśnionego. I nic się tutaj nie da zrobić na skróty – wprowadzanie do polskiej hodowli ogierów zachodnich, szczególnie belgów, nie sprzyja osiągnięciu tych dla polskiego rynku końskiego jest zmiana profilu eksportu na rzecz produktu mięsnego wysoko przetworzonego. Dla importerów sprowadzanie żywych koni i ubijanie ich w kraju przeznaczenia, mimo dodatkowych kosztów związanych z transportem i uruchamianiem własnych ubojni, jest wciąż nie mniej opłacalne niż przywożenie końskiego mięsa z sieci ubojni spowodowałoby dwie bardzo ważne zmiany – rezygnacja z długotrwałego transportu często w nieodpowiednich warunkach, bez okresowego pojenia, karmienia i odpoczynku oraz możliwość zwiększenia zatrudnienia w przemyśle mięsnym, kosmetycznym i farmaceutycznym. Powinno się także stworzyć grupy producentów koni rzeźnych, które należałoby wyposażyć w kompetencje i możliwości organizacyjno-ekonomiczne-prawne, zabezpieczające przed manipulacjami ze strony skupujących książki „Konina na polskim stole”Tadeusz Barowicz, Władysław Brejta
background source: belongs to the group of mammals having the biggest eyes. They are approximately 1,5 times bigger than eyes of an adult human. But how does a horse really see? Does he have the ability of differentiating colours? Does he see a rider on his back? We will try to answer all these - a bit about the structure and functioning of the horse's eye Horse's eyeball consists of three membranes: outer (fibrous) that consists a cornea; middle (vascular) that consists the iris, and inner - namely retina. The mentioned cornea is a transparent part of the eyeball, through which you can see the iris and the pupil. The cornea is vascularised, and its function is to focalise the solar radiation. As an extension of sclera, the outer fibrous layer of an eyeball, it provides structural continuity and protects the content inside the eyeball. The vascular membrane consists ligaments that hold the lens, which function is to focalise the light on the retina. The retina consists of visual receptors - and that allows eyes are situated on both sides of his head, which is why he sees almost everything on the back and on the sides - the vision is flat and out of focus. Much clearer he can see what is in a triangle in front of his muzzle (three-dimensional sharp picture). Behind the horse, exactly in the tail's line, there is the so-called blind spot - space that the horse cannot see at all. Thus, the constant reminding to the entrants, that you cannot approach the horse from behind without proper warning, because the animal might react instinctively - out of panic and shock, wanting to defend himself, he might "present" a kick. Visual field of a horse with his muzzle up and of a human - view from above. | orange - field of binocular vision; grey - field of monocular vision; white - blind spotStructure of the eye and the way the horses see are results of the fact that he, as a herbivore might have fall victim to other animals - predators, so the wide, round field of vision was essential to run away in time. With both eyes, the horses see only in direction under their noses and not dead ahead, so there is another blind spot, a slight one, right ahead the horse's forehead. The animal is not capable of seeing somebody standing near his muzzle. The horse, wanting to see the person, has to tilt his head left or right, or take a step back. This kind of reaction should not be punished, then, and treated as disobedience for example during presentation of the horse in front of the panel of judges or blind spot in front of the horse's muzzle is spread from the horse's eyes' distance up to around 130 cm on the ground. If the animal wants to see sharp and clear picture of something that lies on the ground, for example poles, he has to lower his neck and the horse browses, his sight is directed towards the ground, and the field of vision is restricted to monocular. When the animal sees something, he raises his head so to see binocular - panoramic. The horse's big eye is an asset, as it allows him to see even the slightest movement and that is why the horses are anxious on windy researches and observations of the horses have lead to conclusion that what the horse see with his one eye, for example the right one, doesn't always reach the left brain. That is why the horses acquire certain habits and some of the activities, such as saddling are accepted only when done from a certain side, because that is how they have learnt that. It also explains why some elements and exercises the horse is capable of understanding only on one side. While working with young horses, it is very often that they easily learnt how to approach an item and not be afraid of in from one side, but being on the other equals problem. The horse starts being afraid of a thing that should be well-known to him. Visual field of a horse with raised head - side view | orange - field of binocular vision; grey - field of monocular vision; white - blind spotHorses see movement in a sharp way, even smaller object that quickly change their position; that is why the horse might get scared on a flying bird or running mouse. Objects that move much slower are much harder to notice - which explains why predators creep and move slowly before they also been proven that the horse's eye is structured in such a way that the registered vision is enlarged by around 50% compared to our own - human perception. Among others, that is why the horse is scared by things that seem funny to us. We see a little plastic bag or a bottle. The horse spots a big moving object, which might be dangerous to visual field during dressage background source: full collection, the horse has his head placed vertically against the ground and he may not see what is in front of him, and only what is below his nose. The animal, walking "on a bit" has to rely on the rider and direction he or she chooses, as the horse walks practically gropingly. Sometimes the horses might collide during a training if they walk in the opposite directions, not seeing each visual field during jumping Visual field of a horse on a few fouls before a jump | orange - good distance assessment, sharp vision; blue - blurred vision; grey - very blurred vision; white - blind spotWhile observing the horses during jumping, it's easy to spot that during approaching the obstacle they raise their heads. They do that to get better binocular vision and orientate themselves on what exact height and width the obstacle is (using both eyes). When the animal is in the place of jump, he can no longer see the obstacle and can rely only on the things he memorised while looking at it from a distance - so in fact, he jumps by heart. Horses, in order to help themselves, try to raise their heads in the last moment to see better how they jump. It is the reason for which it is good to give them a hint before the obstacle - very helpful, especially for the younger horses, because it will help them find the moment of we know how important the steed's memory is for the jumping, and why we should focus on perpetuation by the means of the horse see his rider?Horses are the classic far-sighted beings, although they are considered to have poor sight. It might seem that due to the very wide visual field, they should see the person sitting on their back, however it's not the case, because the rider is in their blind well does the horse see details?An experiment has been conducted. Horses were taught how to pick a door with stripes painted on it, in contrast to that without stripes, and the right choice were awarded with treat. They differentiated thickness of the stripes, until they couldn't tell them from the greys. The results proved that horses can see at least as good as we can, if not better. Using the Snellen's scale to compare their sight to ours, it turned out that people can see 20/20 (that means that they can see an object (reading from a board) and a person from 20 feet), and horses can see 20/33 (for comparison: dogs 20/50, cats 20/75, rats 20/300).Vision at nightResearch has shown that horses see at leat two times better at night than people - it is probably due to the aforementioned increased alertness, so they can protect themselves from predators during night much better stand intense light, so they are not blinded by the sunlight, especially the one reflecting from snow. However, those animals slower adjust to light changes, so they can squint while light in the stable is rapidly turned on if it was all dark before, or he may have difficulties with jumping over an obstacle that is on the border of light and visionSeeing and differentiating colour is still a point at issue among researchers. Some state that horses can better see warm colours and vivid tones, but they have problems with seeing dark, deep order to find out how horses see colours, scientists have conducted proper tests that showed that they can always tell the difference between red and blue, regardless on which background the given colour is seen. Perceiving the colour yellow and green has also been checked, placed on a lighted background and it turned out that some of the horses had troubles telling one from can draw our own conclusions while watching jumping competitions. Parkour is more difficult for the horses, because the obstacles are placed from monochromatic poles, for example dark blue, or wooden. Much easier for the horse is to ride on a track that has obstacles in very contrasting colours and they are places by turns (eg. red-yellow-white).We cannot understand the horse and act properly with him until we get to know the amazing properties of his eyes and the way they see. We hope that due to our article, your consciousness will increase, and you'll become more patient with your steed, understanding his actions and not punishing him in situations that he's acting completely instinctive.
Koń ucieka przede wszystkim przed niebezpieczeństwem. Jednakże, gdy jest osaczony, zwierzę może uderzać fizycznie, opierając się na zbijaniu, gryzieniu, kopaniu, wychowywaniu i uderzaniu, aby odstraszyć drapieżniki. Koń zazwyczaj woli być trzymany w miejscu, gdzie może uciekać w razie potrzeby. Podczas gdy koń krajowy jest zazwyczaj posłuszny pod ludzką opieką, jego mechanizmy obronne mogą czasami zostać skierowane do ludzi jako akt buntu lub próba ucieczki przed trudnym traktowaniem. Kiedy koń nie jest w stanie uciec, jak woli, zaczyna atakować przyczynę swojego lęku. Pomimo bycia drapieżnymi zwierzętami i w dużej mierze oswojonymi, przerażony koń powinien być traktowany jak dzikie zwierzę, dopóki się nie uspokoi. Podczas gdy język ciała konia może się różnić, generalnie wskazuje on na panikę lub strach przez bieganie, czasami próbuje przeskoczyć płoty do padoku, starając się uciec. Konie rozwinęły preferencję lotu zamiast walki, gdy ich przodkowie wyprowadzili się z lasów i na równiny, podążając za zmieniającą się roślinnością i przechodząc z diety z liści na trawę. Otwarte równiny zachęciły stare konie do wzrostu i powolnego przechodzenia od czterech palców u stóp do jednego kopyta, co pozwoliło im szybciej biegać. Konie mają również oczy ustawione po obu stronach głowy, co pozwala im dostrzec drapieżniki z dalszych odległości.
Jak prawidłowo wsiąść na konia? Szczegóły Opublikowano: 01 październik 2019 Jazda konna to nie tylko wspaniała aktywność sportowa, ale też okazja, by obcować ze zwierzęciem bardzo inteligentnym, silnym, pełnym gracji, a do tego chętnie współpracującym z człowiekiem. Nauka prawidłowego wsiadania na konia jest ważna nie tylko ze względu na wygodę jeźdźca i wymogi szkółek jeździeckich. To przede wszystkim komfort dla konia, który wbrew pozorom, jest zwierzęciem bardzo delikatnym! Wsiadanie na konia krok po kroku Aby wsiąść na konia, ustawiamy się z jego lewej strony. Dlaczego? To zwyczaj z czasów, gdy konno jeździli mężczyźni z szablami lub inną bronią u pasa. Jeśli chcieli dobyć jej szybko prawą ręką, szabla musiała znajdować się u ich lewego boku. Z tego powodu wsiadanie na konia z lewej strony (czyli przerzucenie na jego grzbietem prawej nogi), było po prostu łatwiejsze. Aby wsiąść na konia, najpierw upewniamy się, że popręg jest prawidłowo dociągnięty, a następnie przytrzymujemy lewą ręką wodze przy jego szyi i wymagamy od niego, by stał nieruchomo. Lewą stopę wkładamy w lewie strzemię. Jeśli koń jest wysoki, wydłużamy maksymalnie puślisko, by wyregulować je później z siodła. Prawą ręką chwytamy tylny łęk siodła, a prawą nogą mocno odbijamy się od ziemi i podciągamy w kierunku siodła. Szybkim ruchem przerzucamy prawą nogę nad zadem i powoli opuszczamy się na siodło. Komfort konia Dlaczego odpowiednie wsiadanie jest tak ważne dla komfortu konia? Obrazowo mówiąc, ma on na sobie ważące kilkanaście kilogramów (a czasami nawet więcej) siodło. Gdy ciągniemy je swoim ciężarem (kolejne kilkadziesiąt kilogramów) w jedną stronę, koń może odczuwać chwilowy dyskomfort. Przez te sekundy bardzo obciążany jest jego kręgosłup, a popręg obciera delikatną skórę zwierzęcia. Dlatego zaleca się wsiadanie ze schodków lub innego podwyższenia, by przeciążenia były jak najmniej odczuwalne. Ważne, aby po przerzuceniu nogi nad siodłem nie opadać w nie ciężko. To również szkodzi kręgosłupowi rumaka. Zawsze pamiętajmy, że jazda konna musi bazować na szacunku do konia. Jeśli koń nie będzie czuł się komfortowo podczas zajęć, nie będzie chciał współpracować z człowiekiem. Jeździec powinien więc stawiać jego komfort przed swoim.
Zrobiłam tą nową stronę, ponieważ każdy ma to same pytanie "Jak nawiązać więź z koniem?", no właśnie jak to zrobić? Zobaczycie w filmiku i w terapi Join-up: (więcej pytań zadajcie w komentarzach) :) (te napisy na filmiku Ci pomogą ) Jest taki jeden sposób pewnego Pana Join-up: Dzięki niej koń uczy się bardziej ufać człowiekowi. Polega na tym ,by zwierzę z własnej woli wybrało, czy chce mieć kontakt z człowiekiem, czy konia (bez uwiązu i lonży) na padok, maneż (najlepiej okrągły) lub lonżownik. Stój na jego koniowi bieg naprzód. Aby się od nas oddalił należy podejść do niego stanowczo, napiąć barki ,wyprostować się , patrzeć mu w oczy , odpędzając (rozszerzyć ręce i palce do boków). Jeśli zwierze nie zareaguje wskazany jest szybki i gwałtowny wymach ramion/rąk do góry. By utrzymać konia w danym tempie należy robić małe kółeczka w środku okręgu, tak byś był/ była na wysokości łopatki konia. Cały czas patrz mu w musi być cały czas w ruchu (po zewnętrznej lini koła). Jesteś wyprostowany, patrzysz mu w oczy. Można zauważyć ,że gdy patrzymy koniowi w oczy biegnie on szybko. Gdy na szyję zwalnia galopu, na łopatkę jeszcze wolniej ,a gdy znów w oczy przyspiesza. Nakazujemy mu zmiany kierunku i chodów : galop/kłus. Konia popędzamy najlepiej liną /lonżą – w ewentualności batem do następujących sygnałów u zwierzęcia (oznacza to ,że chce się z nami porozumieć) :a)Jedno ucho skierowane na środek koła (do ciebie).b)Nisko opuszczona głowa – wtedy koń zaczyna pyskiem jakby coś te trzy sygnały się pojawią ustąp nacisku , należy położyć na ziemi linę/lonżę/bat , którą się popędzało konia, po czym powolnie ustawić się pod kątem 45 stopni do łopatki zwierzęcia. Zgarbić się lekko , opuścić wzrok i pod żadnym pozorem nie zerkać na konia , nawet kątem oka. Wskazana jest lekko zgarbiona pozycja – oznacza to i daje koniowi do zrozumienia ,że nic mu nie zrobisz i jesteś do niego pokojowo nastawiony/ zatrzyma się i chwilę poczeka stojąc w miejscu. Ty w tym czasie nie ruszaj zwierze podejdzie do ciebie. Gdy poczujesz na sobie oddech konia ,powolnie odwróć się w jego stronę. Pamiętaj, że nie możesz patrzeć mu w oczy. Gdy koń nie będzie do ciebie podchodził podchodź do niego powoli , zbliżaj się , cały czas bądź ustawiony / ustawiona pod kątem 45 stopni do łopatki ( czyli pod skosem ). 7)Pogłaszcz go po pysku i między oczami , podnieś po kolei cztery nogi, dotknij jego słabych miejsc: brzucha, słabizny, kłębu .Odwróć sięi zacznij iść w drugą stronę. Koń powinien podążać za tobą. Najpierw zatocz koło w lewą stronę , potem w prawo. Następnie oprowadź go dookoła round-pen'u . Gdy koń nie da sobie dotknąć tych miejsc lub nie pójdzie za tobą , przeprowadź tą metodę od początku. 8)Jeśli punktu numer: 3 ,4, 5, 6, 7 się sprawdzą to znaczy , że koń chce zostać w twoim towarzystwie. Gdyby tak się nie stało powtórz całą terapię od początku.***Pamiętaj***Zanim koń do ciebie podejdzie ,może to trochę potrwać ,więc trzeba cierpliwie poczekać. Bądź cierpliwy , spokojny , nie denerwuj się - to nic nie da. :) UWAGA!By to wyszło , należy wiedzieć jak to zrobić. Nie denerwować się , bo nic z tego nie będzie. Podejść ze spokojem , skupić się tylko na pracy z koniem. Nie wytwarzać zbyt dużej presji, tylko tyle ile jest jej potrzeba - czyli w niewielkim stopniu. Trzymaj konia na dystans jak będzie obiegał wybieg, wytwarzaj nacisk , popędzaj go, przyjmij "agresywną " postawę.
jak sie wola konie