Testy badające poziom surowiczych asIgE u dzieci chorych na astmę cechuje wysoka czułość, sięgającą nawet do 90–94% oraz wyższa niż SPT swoistość (w odniesieniu do TPO) [30]. Uzyskane wyniki badań własnych (czułość asIgE 71%, swoistość 82%) nie odbiegają zatem od danych innych autorów. nad jakością życia chorych na astmę [4-6]. Oğuztürk i wsp. opisał obniżanie się jakości życia chorych na astmę wraz z wiekiem [7]. Hazel w swoich badaniach również wykazał deficyt w jakości życia w stosunku do wieku badanych [8]. Z kolei w odniesieniu do badania wpływu płci na jakość życia chorych na astmę podaje, Tłumaczenia w kontekście hasła "astmę choruje" z polskiego na angielski od Reverso Context: Aktualnie na świecie na astmę choruje około 300 milionów ludzi a liczba ta ciągle rośnie. Powszechną praktyką na polskich oddziałach pediatrycznych jest podawanie Berodualu w przypadku obturacji oskrzeli, szczególnie u niemowląt i małych dzieci. Często w takich sytuacjach nie wiemy, czy dziecko ma astmę oskrzelową, czy np. obturację oskrzeli ze współistnieniem infekcji układu oddechowego. Tłumaczenia w kontekście hasła "astmę" z polskiego na angielski od Reverso Context: Oscar ma astmę i biedny chłopak Diagnozowanie astmy. 23 czerwca 2015. Diagnozowanie astmy odbywa się na podstawie trzech podstawowych elementów: historii medycznej, badania fizykalnego i wyników testów oddechowych. Lekarz pierwszego kontaktu zleci wykonanie testów i – jeżeli masz astmę – określi poziom jej ostrości jako sporadyczny, łagodny, umiarkowany lub ostry. . Astma jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, w przebiegu której przewlekłe zapalenie powoduje nadreaktywność oskrzeli i nawracające epizody ograniczonego przepływu powietrza w drogach oddechowych (obturacja) pod postacią wydłużonej fazy wydechu, świstów, duszności, kaszlu i bólu w klatce piersiowej, które ustępują samoistnie lub po zastosowaniu jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych wieku rozwojowego. Przed pokwitaniem cierpi na nią więcej chłopców, a w okresie po pokwitaniu więcej dziewcząt. Choroba ta częściej występuje w środowisku miejskim. Nie ma metody zapobiegania ani całkowitego wyleczenia astmy, lecz można ją kontrolować tak, aby osoba chora mogła prowadzić normalne ryzyka astmy można podzielić na czynniki osobnicze, predysponujące do rozwoju astmy lub chroniące przed jej wystąpieniem, oraz czynniki środowiskowe, które wyzwalają napady i zaostrzenia astmy lub powodują ich utrzymywanie się, np.: alergeny wziewne w domu, pracy i otoczeniu chorego (pyłki, zanieczyszczenia, pleśń, roztocza, łupież zwierzęcy, karaluchy, cząstki, czy opary, a także stres, silne emocje (śmiech, płacz, złość), ćwiczenia fizyczne i zimne powietrze. W niektórych przypadkach przyczyną ataku mogą być pewne substancje, takie jak beta blokery i aspiryna, siarczany obecne w winie i suszonych owocach, lub się, ze inne stany kliniczne i choroby płuc mogą dawać objawy podobne do astmy, współistnieć z nią i/lub ją potęgować. Stany takie jak choroba refluksowa przełyku (refluks żołądkowo-przełykowy) mogą wywoływać lub wzmagać ataki astmy u niektórych chorych.‍W przebiegu astmy dochodzi do obrzęku ścian oskrzeli i powstania stanu zapalnego. Powoduje to zwężenie dróg oddechowych i utrudnia oddychanie, powodując świszczący oddech, duszność lub kaszel. Podczas napadu astmy objawy te zaostrzają się ze względu na skurcz mięśni oskrzeli i wytwarzanie nadmiernych ilości śluzu. Zwężenie oskrzeli może znacznie ograniczyć dopływ powietrza do płuc. Powoduje to świszczący oddech, kaszel, ucisk w klatce piersiowej i utrudnione oddychanie. Przyczyny nie zostały do końca poznane, lecz wiadomo, że napady astmy najczęściej występują w nocy i rano. Ostry atak może stanowić zagrożenie życia pacjenta i często wymaga natychmiastowej interwencji klasyfikacji astmy rozróżnia się cztery stopnie, w zależności od jej nasilenia i częstości występowania objawów: sporadyczna, przewlekła lekka, przewlekła umiarkowana i przewlekła ciężka. U pacjentów z astmą sporadyczną napady występują sporadycznie, a pomiędzy atakami brak jest innych objawów. U chorych z astmą przewlekłą ciężką może zachodzić konieczność codziennego przyjmowania leków pozwalających kontrolować ułatwić klasyfikację pacjentów już leczonych i skutecznie monitorować przebieg choroby stosuje się klasyfikację ze względu na stopień kontroli astmy wg GINA (Tabela 1).Tabela 1 Podział astmy ze względu na jej stopień kontroli wg GINA‍a Czynność płuc nie jest wiarygodnym kryterium u dzieci w wieku =<5 Po każdym zaostrzeniu powinno się niezwłocznie ocenić leczenie podtrzymujące w celu upewnienia się, czy jest Każdy tydzień z zaostrzeniem astmy uznaje się za tydzień z astmą - wartość maksymalna dla chorego, wn. - wartość należna‍Celem wstępnych badań jest rozpoznanie astmy i ocena jej nasilenia. Badania wykonuje się również w celu rozróżnienia astmy od innych stanów klinicznych dających podobne objawy oraz rozpoznanie obecności stanów takich jak alergie, które mogą wywołać lub nasilić ataki astmy. Celem powtórnych badań jest monitorowanie czynności płuc oraz kontrola astmy, ocena i niwelowanie ataków astmy oraz rozpoznanie i leczenie jej powikłań skutków sierpniu 2007 r. w ramach programu leczenia i zapobiegania astmie (NAEPP) prowadzonego przez Amerykański Instytut Serca, Płuc i Krwi (NHLBI) opublikowano raport specjalistów, w którym zawarte były zalecenia dotyczące rozpoznania i leczenia astmy. Zalecenia te koncentrują się na ocenie i monitorowaniu przebiegu astmy, edukowaniu pacjentów, zachęcaniu ich do czynnego monitorowania swojej choroby, kontrolowania czynników mogących spowodować lub nasilać ataki astmy oraz przyjmowania CZYNNOŚCIOWE PŁUC I BADANIA TECHNIKĄ OBRAZOWANIASą to podstawowe badania wykonywane w celu rozpoznania, oceny i monitorowania przebiegu wytycznych NAEPP, proces diagnostyczny powinien obejmować:Szczegółowe zebranie wywiadu i badanie fizykalne, ze szczególnym uwzględnieniem klatki piersiowej i dróg oddechowychSpirometrię u pacjentów powyżej piątego roku życia, w celu wykrycia zwężenia dróg oddechowych, które ustępuje całkowicie lub częściowo po inhalacji krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Podczas badania pacjent wydycha powietrze przez specjalną rurkę. Badanie mierzy objętość wydychanego powietrza i szybkość wydechu. Badanie wykonuje się w celu oceny zwężenia lub niedrożności dróg badania niezbędne w celu wykluczenia innych chorób, takich jak mukowiscydoza, infekcje płuc (w tym zapalenie płuc) oraz refluks żołądkowo-przełykowy a także testy prowokacyjne mające na celu wywołanie skurczu oskrzeli, takie jak ćwiczenia fizyczne, wdychanie zimnego powietrza, podanie metacholiny lub histaminy, inne badania czynnościowe płuc i/lub RTG klatki piersiowej. Ocena i monitorowanie przebiegu astmySpirometria - w celu oceny czynności płucOznaczenie szczytowego przepływu wydechowego (PEF) - mierzy zdolność organizmu do wypychania powietrza z płuc lub szybkość wydychania powietrza. W badaniu wykorzystuje się niewielkie urządzenie zwane "pikflometrem" (Peak Flow meter). Badanie to pacjent może wykonać samodzielnie w warunkach domowych, w celu monitorowania czynności - nieinwazyjna metoda ciągłego monitorowania wysycenia krwi tlenem. Stosowane w izbie przyjęć i na oddziałach szpitalnych w celu oceny natlenienia klatki piersiowejOznaczenie tlenku azotu w wydychanym powietrzu - Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) dopuściła do użytku test, który mierzy ilość tlenku azotu w wydychanym powietrzu. Substancja ta występuje zazwyczaj w niewielkich ilościach, lecz jej poziom wzrasta w stanach zapalnych dróg oddechowych, jak na przykład w przypadku astmy. Poziom tlenku azotu może wzrastać i obniżać się, w zależności od skuteczności terapii przeciwzapalnej. Badanie to jest przydatne w leczeniu pacjentów z astmą, jednak nie zostało jeszcze uwzględnione w wytycznych NAEPP i dlatego nie jest szeroko badania czynnościowe płuc w języku angielskim opisano na stronie organizacji, John Hopkins Medicine: Pulmonary Function LABORATORYJNEBadania laboratoryjne mają na celu pomoc w wykluczeniu stanów klinicznych dających objawy podobne do astmy, wykrycie alergii u pacjenta oraz pomoc w ocenie powikłań towarzyszących chorobie. Podczas napadu astmy można zlecić badania mające na celu ocenę i monitorowanie czynności narządów, poziomu tlenu oraz równowagi kwasowo-zasadowej, takie jak:Testy alergologiczne - badania krwi swoiste dla alergenów mogących powodować objawy u pacjenta, takich jak roztocza, pleśń, łupież zwierzęcy i pyłki. Badania te mogą być pomocne w wykryciu czynników wywołujących napady - oznaczenie pH krwi, tlenu i dwutlenku węgla w próbce krwi tętniczej. Badanie to wykonać można podczas ataku krwi - w celu oceny krwinekBadania biochemiczne dla oceny czynności narządów Oznaczenie stężenia teofiliny - monitorowanie stężenia leku we krwi (o ile pacjent przyjmuje ten lek) INNE, RZADZIEJ ZLECANE BADANIABadania w kierunku mukowiscydozy - w celu jej wykluczeniaPosiew plwociny - w celu rozpoznania bakteryjnych infekcji płucRozmaz i posiew AFB - w celu rozpoznania prątków gruźliczych i niegruźliczych (NTM)Biopsja płuca - w celu oceny tkanki płucnej pod kątem uszkodzeń lub zmian nowotworowychCytologia plwociny - badanie zlecane rzadko, w celu oceny komórek znajdujących się w płucach. U niektórych pacjentów z astmą liczba eozynofili i neutrofili (dwa rodzaje krwinek białych) wzrasta w stanach zapalnych. Dalsze informacje dotyczące badań laboratoryjnych znaleźć można w artykule Choroby Płuc.‍Cele leczenia:Zapobieganie lub zmniejszenie liczby napadów astmy u pacjentaSzybkie przerywanie napadów, co pozwala na zmniejszenie liczby zgłoszeń do izb przyjęć i hospitalizacjiOsiągnięcie i utrzymanie kontroli chorobyZmniejszenie i zwolnienie postępu uszkodzenia płucWykrycie, leczenie i eliminacja czynników zaostrzających chorobę, komplikacji i skutków ubocznych przyjmowanych lekówEdukacja pacjenta tak, aby mógł świadomie uczestniczyć w leczeniuPromowanie aktywnego, normalnego trybu życiaZapobieganie atakom astmy to unikanie substancji mogących wywołać atak, dobra kontrola choroby oraz szybkie rozpoznawanie i reagowanie na objawy nadchodzącego napadu. Więcej informacji w języku angielskim na stronie Take Control of Your leczenia dobiera się indywidualnie i zależy on od nasilenia astmy u danego pacjenta. Należy prowadzić kontrolę zarówno krótko- jak i długoterminową:Leki o długotrwałym działaniu przyjmuje się zazwyczaj codziennie w celu zapobiegania o działaniu natychmiastowym przyjmuje się doraźnie w celu złagodzenia ataku a w przypadku dzieci - rodzice pacjentów, powinni współpracować z lekarzem oraz poszerzać swoją wiedzę na temat astmy, aby móc monitorować przebieg choroby oraz współuczestniczyć w dobraniu najbardziej skutecznego sposobu leczenia. Plan leczenia powinien obejmować codzienne czynności kontrolne, sposób postępowania w trakcie napadu oraz umiejętność rozpoznania sytuacji wymagającej interwencji lekarskiej. W celu określenia najlepszego sposobu leczenia, lekarz bierze pod uwagę pełen obraz kliniczny oraz przyjmowane leki. Na stronie ALA znajdują się dokładne informacje dotyczące leków na astmę oraz ich zastosowania.‍ Pytanie nadesłane do redakcji Jakie badania pomogą w dokładnym zdiagnozowaniu astmy? Odpowiedziała dr n. med. Agnieszka Padjas specjalista chorób wewnętrznych Klinika Alergii i Immunologii Collegium Medicum UJ Astma jest przewlekłym procesem zapalnym, toczącym się w drogach oddechowych, przede wszystkim w oskrzelach, czyli „przewodach” doprowadzających powietrze do pęcherzyków płucnych. Przewlekłe zapalenie wywołuje obturację, czyli ograniczenie (utrudnienie) przepływu powietrza przez oskrzela oraz nadwrażliwość oskrzeli na różne bodźce. Wszystko to prowadzi do rozwoju objawów astmy, czyli nawracających epizodów świszczącego oddechu, duszności, uczucia ściskania w klatce piersiowej i kaszlu. W ścianie oskrzeli znajdują się mięśnie, dzięki którym oskrzela mogą zmieniać swoją średnicę. U chorych na astmę oskrzela są „nadwrażliwe” – kurczą się zbyt mocno i zbyt często w odpowiedzi na bodźce (np. dym tytoniowy, silne zapachy, wysiłek fizyczny), które u zdrowej osoby nie wywołują reakcji. Nadwrażliwość oskrzeli jest przyczyną napadów suchego kaszlu. Przewlekły stan zapalny prowadzi także do obrzęku ściany oskrzeli i nadprodukcji śluzu, oskrzela takie są zwężone (tzw. obturacja oskrzeli). Zwężenie oskrzeli wywołuje duszność i uczucie ściskania w klatce piersiowej. U chorych na astmę obturacja jest zwykle stanem odwracalnym, po zastosowaniu odpowiedniego leczenia zmniejsza się istotnie lub ustępuje całkowicie. Jednak u osób, które przez lata nie stosowały leczenia hamującego stan zapalny w drogach oddechowych, dochodzi do trwałej przebudowy i uszkodzenia ściany oskrzeli, u tych chorych obturacja jest zjawiskiem nieodwracalnym. Objawy astmy występują samoistnie, szczególnie w nocy lub nad ranem, mogą być także wywołane przez wysiłek, zdenerwowanie, towarzyszyć infekcjom dróg oddechowych, pojawiać się po kontakcie z alergenami. Wyróżnia się kilka rodzajów astmy, alergiczną, niealergiczną, aspirynową czy zawodową. Astmę rozpoznaje się na podstawie wyżej wymienionych objawów. Istotnym elementem w stawianiu rozpoznania jest stwierdzenie u chorego chorób alergicznych, np. alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek lub objawów nadwrażliwości na aspirynę czy czynniki, na które chory narażony jest w pracy. Badaniem pomocniczym jest badanie spirometryczne (spirometria). Podczas spirometrii ocenia się objętość powietrza wydychanego i wdychanego do płuc zarówno w trakcie spokojnego, jak i forsownego oddechu. W ramach diagnostyki astmy wykonuje się tzw. spirometrię podstawową oraz spirometrię po inhalacji leku rozkurczającego oskrzela (nazywaną „spirometrią z oceną odwracalności obturacji” lub „spirometrią z próbą rozkurczową”). Wyniki spirometrii podawane są w postaci wykresu krzywej przepływ objętość, a także postaci liczbowej, tj. wartości bezwzględnej (objętości w litrach, a przepływy w litrach/minutę) oraz w procentach wartości należnych (prawidłowych) dla osoby danej rasy, płci i wzrostu. Zmiana kształtu części wydechowej krzywej przepływ – objętość (spłaszczenie i wydłużenie), nieprawidłowe wartości nasilonej pierwszosekundowej objętości wydechowej (tzw. FEV1 od angielskiego określenia forced expiratory volume in one second), a także obniżony wynik tzw. testu Tiffeneau (iloraz FEV1 i FVC) to typowe oznaki obturacji w badaniu spirometrycznym. Do oceny czy obturacja jest zjawiskiem trwałym, czy nie, służy próba odwracalności obturacji. Badanie to polega na wykonaniu standardowej spirometrii (bez wcześniejszego stosowania leków), a następnie powtórzeniu pomiaru po podaniu leku rozkurczającego oskrzela. Lekarz opisujący spirometrię sprawdza, czy po podaniu leku rozkurczającego oskrzela wyniki spirometrii poprawiły się istotnie, parametrem oceniamy jest wspomniany wyżej FEV1. Reasumując, spirometrii używa się jako badania pomocniczego do rozpoznawania astmy. Cechy odwracalnej obturacji oskrzeli w spirometrii zwiększają prawdopodobieństwo rozpoznania. Należy jednak pamiętać, że są inne choroby, które powodują podobne zmiany w wynikach spirometrii. Ponadto typową cechą astmy jest zmienna czynność płuc. W okresie bezobjawowym wynik spirometrii może być zupełnie prawidłowy, co nie wyklucza rozpoznania astmy. Badaniami pomocniczymi w diagnostyce poszczególnych typów astmy są także: punktowe testy skórne, pomiar stężenia swoistych IgE w surowicy (astma alergiczna) czy próby prowokacyjne z aspiryną (astma aspirynowa).

test na astmę 5 pytań