D: x ∈ R Określamy dziedzinę równania. Zauważmy, że liczba 3 nie jest rozwiązaniem powyższego równania, możemy zatem podzielić obie strony równania przez 3 ()3 − x 2. 593 −−xx2 433 − 2 =+3 ()3 x 2 /: 3 2 3 − x 5 33 3 4 3 2 3 3 2 2 − + − −= + − xx x x x 5 3 3 4 3 3 3 2 3 + − −= + − x x x x 3 3 3 + − x x Zatem. Wskaż , dla którego miejsce zerowe funkcji liniowej jest liczbą z przedziału . Funkcja jest określona wzorem dla każdej liczby rzeczywistej . Funkcje i mają to samo miejsce zerowe. Wtedy. Wskaż , dla którego istnieją co najmniej dwie różne liczby spełniające równanie . Dane jest równanie , gdzie . Zatem. Parametr dobrano Wspólnym pierwiastkiem równań ((x^2-1)(x-10)(x-5)=0) oraz (frac{2x-10}{x-1}=0) jest liczba: (-1) (1) (5) (10) Rozwiązanie: Pierwiastkiem równania jest liczba, która jest po prostu rozwiązaniem danego równania. Po podstawieniu takiej liczby równanie uznaje się za spełnione, czyli prawdziwe. Krok 1. Wskazanie Równanie różniczkowe liniowe rzędu o stałych współczynnikach. Wszystkie rozpatrywane do tej pory równania były równaniami różniczkowymi rzędu pierwszego. Zajmiemy się teraz pewnym szczególnym przypadkiem równań wyższego rzędu, czyli równaniami liniowymi rzędu o stałych współczynnikach, dla których to równań możemy opisać metodę prowadzącą do znalezienia rozwi 3. {audio}Rozwiązaniem równania jest liczba . 4. {audio}Przekształcimy równoważnie równanie, aby lewą stronę równania zapisać w postaci kwadratu różnicy. 5. {audio}Korzystamy ze wzoru na kwadrat różnicy dwóch wyrażeń. 6. {audio}Równanie nie posiada rozwiązania, bo kwadrat dowolnego wyrażenia jest zawsze liczbą nieujemną. Ê Jako, że a jest mniejsze od b to lewa strona (-c*a) będzie większe niż prawa strona równania (-c*b), zatem to równanie jest prawdziwe. 18. Spróbujmy podstawić a=3, otrzymujemy: czyli zbiorem rozwiązań tego równania jest co nie spełnia warunków naszego zadania. Spróbujmy więc podstawić a=-3, otrzymujemy: . a) -2x = 0 x = 0 b) 5y+5 = 5 5y = 5-5 5y = 0 y = 0 c) 2z-7 = 7 2z = 7+7 2z = 14/2 z = 7 d) 7t+9t = 0 16t = 0 t = 0 e) 3+11d = 0 11d = -3/:11 d = -3/11 Odp. liczba 0 jest rozwiązaniem dla przykładu a,b,d zapytał(a) o 12:12 Liczba a,dla której rozwiązaniem równania 2(x-a)+5=3x-1 jest liczba x=5 wynosi: D. 0 Odpowiedzi 2(x-a)+5=3x-1 dla x=5 2(5-a)+5=3*5-1 10-2a+5=15-1 -2a=14-10-5 -2a=4-5 -2a=-1/:(-2) a=1/2 a=0,5 C 2(5-a)+5=3*5-1 10-2a+5=14 -2a=14-10-15 -2a=-1/:(-2) a= _Cyryl odpowiedział(a) o 14:56 blocked odpowiedział(a) o 12:17 Do równania za x podstawiamy 5 i mamy 2(5-a)+5=3*5-1 15-2a=14 2a=1 a=1/2=0,5 Odpowiedź C jest poprawna. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Dovv90 Użytkownik Posty: 243 Rejestracja: 12 mar 2011, o 15:39 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Polska Podziękował: 153 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Witam, mam takie zadanie: wiadomo, że liczba x jest liczbą niewymierną. Niewymierna jest też na pewno liczba: \(\displaystyle{ x^2}\) \(\displaystyle{ 2x}\) \(\displaystyle{ \frac{ \sqrt{2} }{x}}\) \(\displaystyle{ x+ \sqrt{2}}\) No i tak- myślalem zeby wziac jakas liczbe niewymierną, więc wziąłem \(\displaystyle{ \sqrt{27}}\) No i podstawiałem pod te liczby i w trzech przypadach wyszło mi: \(\displaystyle{ \sqrt{27} ^2=27}\) WYMIERNA \(\displaystyle{ 2 \sqrt{27}}\) NIEWYMIERNA? \(\displaystyle{ \frac{ \sqrt{2} }{ \sqrt{27} } = \frac{ \sqrt{2} }{3 \sqrt{3} }}\) NIEWYMIERNA? \(\displaystyle{ \sqrt{27} + \sqrt{2} =3 \sqrt{3} + \sqrt{2}}\) NIEWYMIERNA? Nie wiem, to jakoś inaczej trzeba zrobić? Nie mam do tego takiej odpowiedzi, że aż trzy będą niewymierne. Z góry dziękuję Pozdrawiam norwimaj Użytkownik Posty: 5101 Rejestracja: 11 mar 2011, o 16:31 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: 52°16'37''N 20°52'45''E Podziękował: 4 razy Pomógł: 1001 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: norwimaj » 4 lut 2013, o 19:11 To, co zrobiłeś, pozwala na stwierdzenie, że odpowiedź a) jest niepoprawna. Podstawiając inne liczby powinieneś wywnioskować, że odpowiedzi c) i d) też są niepoprawne. Odpowiedź b) jest poprawna, co można udowodnić nie wprost. Althorion Użytkownik Posty: 4541 Rejestracja: 5 kwie 2009, o 18:54 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Wrocław Podziękował: 9 razy Pomógł: 662 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: Althorion » 4 lut 2013, o 19:22 Jeśli interesują Cię kontrprzykłady dla pozostałych, to dla \(\displaystyle{ \sqrt{2}}\) wymierne jest c), a dla \(\displaystyle{ -\sqrt{2}}\) d). Dovv90 Użytkownik Posty: 243 Rejestracja: 12 mar 2011, o 15:39 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Polska Podziękował: 153 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: Dovv90 » 4 lut 2013, o 23:34 Hmm, dzięki za obie odpowiedzi, ale chyba się pogubiłem. To znaczy tutaj mam waszą pomoc, ale dlaczego jak podstawiłem \(\displaystyle{ \sqrt{27}}\) to nie zgadza się z odpowiedziami, a jak wy sobie obliczyliście dla innych niewymiernych liczb to się zgadza. O co tu chodzi? Podzielcie się tajemną wiedzą. Althorion Użytkownik Posty: 4541 Rejestracja: 5 kwie 2009, o 18:54 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Wrocław Podziękował: 9 razy Pomógł: 662 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: Althorion » 4 lut 2013, o 23:48 W zadaniu pytali Cię o to, czy dana liczba nie może być w ogóle wymierną (użyto sformułowania „niewymierna jest też na pewno”). Ty pokazałeś, że czasami bywa, a to w ogóle bez znaczenia. Ja pokazałem, że w c) i d) są takie liczby, dla których nie jest (czyli już nie jest zawsze niewymierna), norwimaj podpowiedział Ci, w jaki sposób wykazać, że b) działa w każdej sytuacji. Dovv90 Użytkownik Posty: 243 Rejestracja: 12 mar 2011, o 15:39 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Polska Podziękował: 153 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: Dovv90 » 6 lut 2013, o 17:27 Okej, ale uprośćmy to bo do wigilii tego nie zrozumiem. Po prostu- jaka jest metoda na to żeby sprawdzić w tym wypadku czy dana liczba jest niewymierna? Ja nie rozumiem na czym polega wasza metoda, mi cały czas wychodzi, że trzy z nich są niewymierne (jak podstawiam pod x np. \(\displaystyle{ \sqrt{3}}\) albo \(\displaystyle{ \sqrt{27}}\)) Althorion Użytkownik Posty: 4541 Rejestracja: 5 kwie 2009, o 18:54 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Wrocław Podziękował: 9 razy Pomógł: 662 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: Althorion » 6 lut 2013, o 18:21 Nie, Tobie wychodzi, że czasem (dla niektórych liczb) są niewymierne. To jest prawdą, ale też nie o to pytają. W zadaniu nie chodzi o czasem, chodzi o zawsze, nie wystarczy więc sprawdzić niektórych liczb, trzeba sprawdzić wszystkie lub odgadnąć występującą zależność. Dovv90 Użytkownik Posty: 243 Rejestracja: 12 mar 2011, o 15:39 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Polska Podziękował: 153 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: Dovv90 » 7 lut 2013, o 13:40 Dzięki Althorion. Rozumiem różnicę między tym kiedy czasem są wymierne a kiedy zawsze. Zgodnie z tym muszę odgadnąć występującą zależność lub sprawdzić wszystkie. I to własnie jest moim pytaniem- jak odgadnąć te występującą zależność (bo zeby podstawic wszystkie to troche zajmie ). Jaki zastosować tu tok rozumowania, tak najprościej mówiąc, jeśli bym spotkał się z takim zadaniem? norwimaj Użytkownik Posty: 5101 Rejestracja: 11 mar 2011, o 16:31 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: 52°16'37''N 20°52'45''E Podziękował: 4 razy Pomógł: 1001 razy Wiadomo, że liczba x jest niewymierna. Post autor: norwimaj » 7 lut 2013, o 14:15 d) Możesz wylosować sobie jakąś liczbę wymierną \(\displaystyle{ q}\) i rozwiązać równanie \(\displaystyle{ x+\sqrt{2}=q}\). Na przykład dla \(\displaystyle{ q=1}\) mamy \(\displaystyle{ x+\sqrt2=1}\), czyli \(\displaystyle{ x=1-\sqrt2}\). I akurat się udało, bo \(\displaystyle{ 1-\sqrt2}\) jest liczbą niewymierną, zatem mamy kontrprzykład. b) Rozwiązaniem równania \(\displaystyle{ 2x=q}\) jest \(\displaystyle{ x=\frac q2}\). Tutaj nawet jeśli będziesz próbował wstawiać różne liczby wymierne, to szybko zauważysz, że znalezienie kontrprzykładu jest niemożliwe. breti Użytkownik Posty: 148 Rejestracja: 7 gru 2011, o 18:40 Płeć: Kobieta Podziękował: 40 razy rozwiązaniem równania jest Rozwiązaniem równania : \(\displaystyle{ 2x+4+ \frac{8}{x} +........= \lim_{ n\to \infty } \frac{5-16n}{3n+1}}\) jest: a) \(\displaystyle{ x=-4}\) b) \(\displaystyle{ x= \frac{4}{3}}\) c) \(\displaystyle{ x=4}\) d) \(\displaystyle{ x=- \frac{4}{3}}\) ??? Dasio11 Moderator Posty: 9828 Rejestracja: 21 kwie 2009, o 19:04 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Wrocław Podziękował: 38 razy Pomógł: 2230 razy rozwiązaniem równania jest Post autor: Dasio11 » 30 gru 2011, o 09:58 Ile równa się wyrażenie po lewej stronie i przy jakich założeniach? Jaka liczba stoi po prawej stronie równania? breti Użytkownik Posty: 148 Rejestracja: 7 gru 2011, o 18:40 Płeć: Kobieta Podziękował: 40 razy rozwiązaniem równania jest Post autor: breti » 30 gru 2011, o 14:14 no właśnie ja tego w ogóle nie rozumiem. Nie wiem od czego zacząć, co z tym zrobić i dlaczego ;/ Tmkk Użytkownik Posty: 1725 Rejestracja: 15 wrz 2010, o 15:36 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Ostrołęka Podziękował: 59 razy Pomógł: 501 razy rozwiązaniem równania jest Post autor: Tmkk » 30 gru 2011, o 14:25 Najpierw musisz policzyć prawą stronę, czyli granicę ciągu. Bez tego dalej nie da rady. breti Użytkownik Posty: 148 Rejestracja: 7 gru 2011, o 18:40 Płeć: Kobieta Podziękował: 40 razy rozwiązaniem równania jest Post autor: breti » 30 gru 2011, o 14:34 czyli że granica dąży do \(\displaystyle{ - \infty}\) ? To jest granica? -- 30 gru 2011, o 14:36 -- czy tez do -6?-- 30 gru 2011, o 14:45 --czy tez granicą jest może liczba \(\displaystyle{ - \frac{16}{3}}\) czyli \(\displaystyle{ -5 \frac{1}{3}}\)?? Tmkk Użytkownik Posty: 1725 Rejestracja: 15 wrz 2010, o 15:36 Płeć: Mężczyzna Lokalizacja: Ostrołęka Podziękował: 59 razy Pomógł: 501 razy rozwiązaniem równania jest Post autor: Tmkk » 30 gru 2011, o 14:56 Tak, granica to \(\displaystyle{ - \frac{16}{3}}\). Aby ta granica była sumą tego szeregu, musi on być zbieżny. Znasz warunek, ktory musi zajść, aby szereg geometryczny był zbieżny? breti Użytkownik Posty: 148 Rejestracja: 7 gru 2011, o 18:40 Płeć: Kobieta Podziękował: 40 razy rozwiązaniem równania jest Post autor: breti » 30 gru 2011, o 16:20 nie bardzo:/ Każde równania różniczkowego (ZDALNEGO sterowania), poza poszukiwanej funkcji i argumentu zawiera w sobie pochodne tej funkcji. Różnicowanie i integracja są odwrotność operacji. Dlatego proces rozwiązania (ZDALNEGO sterowania), często nazywany jego oceną pobranego, a samo rozwiązanie – całką. Nieokreślone całki zawierają dowolne stałe, więc ZDALNEGO sterowania zawiera również stałe, a samo rozwiązanie, określoną z dokładnością do stałych, jest wspólne. Instrukcja Ogólne rozwiązanie ZDALNEGO sterowania dowolnej kolejności stanowić absolutnie żadnego powodu. Ono powstaje sama z siebie, jeśli w trakcie jego otrzymania nie były używane początkowe lub brzegowe warunki. Inna sprawa, jeśli niektóre rozwiązania nie było, a oni byli wybierani według określonych algorytmów, uzyskanym na podstawie teoretycznych informacji. Tak właśnie się dzieje, jeśli chodzi o liniowych ZDALNEGO sterowania przy stałym kursie n-go rzędu. Liniowe jednorodne ZDALNEGO sterowania (ЛОДУ) n-go rzędu ma postać (patrz rys. 1).Jeśli jego lewą część oznaczyć jako liniowy operator różnicowy L[y], to ЛОДУ перепишется w postaci L[y]=0 i L[y]=f(x) – dla liniowego niejednorodnego równania różnicowego (ЛНДУ). Jeśli szukać rozwiązania ЛОДУ w postaci y=exp(k•x), y’=k•exp(k•x), y=(k^2)•exp(k•x), …, y^(n-1)=(k^(n-1))•exp(k•x), y^n=(k^n)•exp(k•x). Po redukcji na y=exp(k•x), dochodzimy do równania: k^n+(a1)k^(n-1)+…+a(n-1)•k+an=0, zwanego charakterystycznym. To proste równanie algebraiczne. Tak więc, jeśli k – pierwiastek równania charakterystycznego, to funkcja y=exp[k•x] – rozwiązanie ЛОДУ. Równanie algebraiczne n-stopnia ma n korzeni (z uwzględnieniem wielokrotności i kompleksowych). Każdemu realne źródła ki wielości „jeden” odpowiada funkcja y=exp[(ki)x], więc, jeśli wszystkie są prawidłowe i są różne, to biorąc pod uwagę fakt, że dowolna liniowa kombinacja tych wystawca też jest rozwiązaniem, można uzyskać ogólne rozwiązanie ЛОДУ: y=C1•exp[(k1)•x]+ C2•exp[(k2)•x]+…+Cn•exp[(kn)•x]. W ogólnym przypadku, wśród rozwiązań równania charakterystycznego mogą być prawdziwe wielokrotności i kompleksowo powiązane korzenie. Podczas tworzenia wspólnego rozwiązania w wyznaczonym sytuacji ograniczać sobie ЛОДУ drugiego rzędu. Tutaj możliwe jest uzyskanie dwóch korzeni równania charakterystycznego. Niech to będzie kompleksowo dopasowana para k1=p+i•q i k2=p-i•q. Zastosowanie wystawców z takimi wynikami da kompleksowo-cyfrowe funkcje w pierwotnym równaniu z rzeczywistymi współczynnikami. Dlatego ich przekształcają się według wzoru Eulera i prowadzą do myśli y1=exp(p•x)•sin(q•x) i y2=exp(p•x)cos(q•x). W przypadku jednego rzeczowe korzenia krotności r=2 używają y1=exp(p•x) i y2=x•exp(p•x). Ostateczny algorytm. Chcesz uzyskać ogólne rozwiązanie ЛОДУ drugiego rzędu y”+a1•y’+a2•y= charakterystyczna równanie k^2+a1•k+a2= to ma rzeczywiste korzenie k1?k2, to jego ogólne rozwiązanie wybierz w postaci y=C1•exp[(k1)•x]+ C2•exp[(k2)•x].Jeśli istnieje jeden ważny pierwiastek k, wielość r=2, y=C1•exp[k•x]+ C2•x•exp[k2•x]=exp[k•x](C1+ C2•x•exp[k•x]).Jeśli jest kompleksowo dopasowana para korzeni k1=p+i•q i k2=p-i•q, to odpowiedź zapisz w postaci y=C1•exp(p•x)sin(q•x)++C2•exp(p•x)cos(q•x). Należy zwrócić uwagę Wiadomo, że ogólne rozwiązanie ЛНДУ L[y]=f(x) jest równa sumie wspólnego rozwiązania ЛОДУ i prywatnej decyzji ЛНДУ. Tak jak prywatne znaleziono rozwiązanie, to zawarte metody można użyć do sporządzenia wspólnego rozwiązania ЛНДУ. Powiązane artykuły

wiadomo że liczba a jest rozwiązaniem równania